Aking Sinta

            ako                   ay
        tinanong               maminsan;
       tunay nga ba          ang  nasambit?
      Na kita'y ibig,       ngiti mo'y ligaya?
    Ya'y di ko sasagutin;   Malulunod lang ang
  aking tinig sa ingay ng busina ng bus, sa lakas
 ng ugong ng radyo, nakakarinding tunog ng syudad.
  Bagkos, sinta, alalahanin ang mga halakhakan sa
     tuwinang magkasama at ang marahang pagdampi
        ng aking labi sa iyong mala-anghel na
          mukha. Ipikit ang iyong mga mata't
            sa dibdib ko  ang iyong kamay;
               Damhin ang bawat pintig
                 at sabihin sa akin
                   kung ano ang
                     nakikita
                        mo?